മൈലാഞ്ചി മൊഞ്ചുള്ള കൂട്ടുകാരി

കാക്കക്കൂട്ടിൽ കല്ലിട്ട ഒരു പ്രതീതീ... വളപൊട്ടു പോലെ കുണുങ്ങിയുള്ള ചിരികളും  നല്ല അത്തറിന്റെ സുഗന്ധവും മയിലാഞ്ചി മൊഞ്ചുള്ള അവരുടെ വർത്തമാനവും... സ്കൂളിൽ വെച്ചു അറിയാതെ ആണെങ്കിലും അവരുടെ ബെഞ്ചിലേക്ക് ഒന്നു കണ്ണോടിക്കും.. ഒരേ വീട്ടിലെ നാലു  സഹോദരിമാരെ പോലെ ആരുന്നു അവർ.. അതിൽ ഒരു തനി മൊഞ്ചത്തി ഉണ്ടേ.. ഒരു കുറുമ്പി കൂട്ടുകാരി.. കൂട്ടത്തിൽ വായാടി... അന്നാദ്യമായാണ് അവൾ നിശബ്ദയായി ഞാൻ കണ്ടത്.. എന്താടീ ഒരു സങ്കടം ?ഉച്ചക്ക് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലലോ നീയ്. ഇന്നു നൊയമ്പുണ്ടോ നിനക്ക് ?എയ്‌  ഒന്നുല്യാടീ... അപ്പോളാ പുറകിൽ നിന്നൊരു വിളി... അവളുടേ അടുത്ത ചങ്ങാതി ആയിരുന്നു.. നീ  അവളോടൊന്നും ചോദിക്കണ്ട.. അവൾക്കു വീട്ടിൽ കല്യാണം ആലോചിക്കുന്നു.. അവൾ എത്ര ഒഴിഞ്ഞു മാറീട്ടും വീട്ടിൽ ഒരേ നിർബന്ധാ ടീ.. അയ്യോ പ്ലസ് ടു അല്ലെ.. അപ്പോളേക്കും?.. പിന്നെ കുറച്ചു ദിവസത്തക്ക് അവളെ സ്കൂളിക് കൺടില്യ.. പിന്നെ അവൾ വന്നു. ഡീ അടുത്ത മാസം എന്റെ നിക്കാഹാന്.. നീ വരണം ട്ടൊ. നിന്റെ ചേട്ടത്തിയമ്മേം കൂട്ടണംട്ടോ... പറഞ്ഞു അവൾ... ഡീ അടുത്ത മാസം ? അപ്പോൾ നമുക്ക്  പ്ലസ്ടു ഫൈനൽ എക്സാം അല്ലെ.. അതേടീ.. എക്സാം എഴുതാൻ പുതിയാപ്ലടെ വീട്ടുകാർ സമ്മതിച്ചട്ട്ണ്ട്. പിന്നെ കാണാം ട്ടോ പറഞ്ഞ് അവൾ പോയി.  പിന്നെ അവളെ ഞങ്ങൾ എല്ലാരും കണ്ടത് മയിലാഞ്ചി ചോപ്പിൽ ചുവന്ന പട്ടുസാരിയിൽ മുല്ലപ്പൂവും എല്ലാം അണിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവളെ...... ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ മിഴികളിൽ ഒരു കണ്ണുനീർ പൊടിഞ്ഞു.... ആ കണ്ണുനീര്തുള്ളികൾ കുറെ വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം അവളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.. ചെറു പ്രായത്തിലെ... സ്കൂളിന്റെ പടിയിറങ്ങി ജീവിതത്തിൽ ഭർത്താവും കുട്ടികളുമായി ഒരു കോണിൽ അവളും ഉണ്ടാകും.. അവളെ പോലെ  ചെറുപ്രായത്തിൽ വിവാഹം കഴിക്കേണ്ടി വന്ന കുറെ കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകും.... അവർക്കെല്ലാവർക്കും അല്ല ഈ പ്രിയ തട്ടമിട്ട സുന്ദരിക്ക് വേണ്ടി ഈ ഓർമ്മ സമർപ്പിക്കുന്നു...